Mariëlle Weekhout, 19 november 2008
Nederland Alphen aan den Rijn

Terug in NL

Hallo allemaal,

Vanmorgen omstreeks 08.30 uur ben ik na een voor mijn gevoel lange vlucht (ik heb geen oog dicht gedaan) aangekomen.Of ik in gewicht ben aangekomen - Frank zei onlangs gekscherend dat ik 2 stoelen moest reserveren in vliegtuig - weet ik morgen
En die info hou ik lekker voor mezelf!

Gistermiddag zijn wij (familie Kok, Beenakker, Van der Linden, Frank, Kim en ik) om 16.00 uur naar Zanderij vertrokken. Het inchecken verliep snel, doordat we alleen nog maar onze koffers hoefden af te geven - Kim had ons al via het internet ingecheckt. Bij de balies kwamen we Angèle Tromp tegen, een oud-collega van Does Den Haag van vele jaren terug. Zij was met 2 vriendinnen op vakantie geweest.

So far, so good. Totdat ik na de paspoortcontrole geleid werd naar een afgesloten ruimte, met de melding 'visitatieruimte' op de deur.
Ik kreeg direct visioenen van een strenge dame met latex handschoenen die zou zeggen: 'uitkleden, bukken en ontspannen...'. Echter toen Kim me met een gulle lach vertelde dat ik als herboren uit dat kamertje zou komen, wist ik dat het allemaal wel mee zou vallen.

Kim en ik werden met een stuk of 3 andere dames in het kamertje met gesloten deur geloodst. Volgens mij was ik eerder dan Kim aan de beurt. De handen van de dame (zonder latexhandschoenen) gleden van mijn armen, over één borst langs mijn middel. Totdat ik begon te lachen omdat het kriebelde -het spijt me maar ik ben erg kietelig.
Ze hield er toen direct mee op. Mensen die niet tegen kietelen kunnen, smokkelen zeker nooit verboden goederen?
Mijn benen en kruis liet ze voor wat het was gelukkig. Kim was een ander verhaal. Zij werd aan een zeer grondige visitatie onderworpen en moest ook haar handbagage uit laten pluizen.

Op Schiphol kregen we ook een hartelijk onthaal. Allereerst van Snuf de Hond in de slurf aanwezig. Samen met zijn baasje begroette hij alle passagiers die aan boord waren geweest. Vervolgens stond er een comité van 4 heren die ons vriendelijk vroegen hoe onze reis was geweest, waar we geslapen hadden en wat het doel van de reis was geweest.

Een kleine 20 meter verder om de hoek, werd via iene miene mutte bepaald of je door de bodyscan moest, of dat je handbagage door de scan moest. Het lot bepaalde dat wij onze bagage mochten laten scannen. Pfjioe!
Als afsluiter van het ontvangstfeest bij de gate, werd steekproefsgewijs de handbagage doorgenomen. En ja hoor, Kim was weer de gelukkige.

Na de paspoortcontrole en eenmaal bij de bagageband aangekomen, stonden onze koffers er al op en konden wij gelukkig doorlopen zonder ons te moeten generen voor onze vuile was. Hoezo 100% controle???

Mijn wasmachine is inmiddels aan de tweede was bezig, een teken dat de pret nu echt voorbij is.
Zoals ik al gisteren aangaf, kan ik terug kijken op een zeer mooie, geslaagde vakantie. Mijn mooiste herinneringen zijn die van het binnenland. In Paramaribo heb ik het reuze gezellig gehad met Kim, Frank en de Beenakkers.

Ik wil Frank en Martin Does heel erg bedanken voor deze mooie reis, die zij mij vorig jaar hebben aangeboden bij mijn vertrek.

Zoals beloofd plaats ik nog wat extra foto's zodat mijn verhalen wat meer gaan leven.

Nogmaals bedankt voor jullie aandacht en tot de volgende reis!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl